Κει κάτω, στη σιγανή φωτιά της μενεξεδένιας
Ατμόσφαιρας και της αρχινισμένης βροχής,
Μέσα σε έντονο φωτοστέφανο κρύβουνε
Το σημάδι της εσπέρας......
Το σήμα που προμηνύει καταιγίδα...
(Απόσπασμα απο την μετάφραση της Μαργαρίτας Δαλμάτη στο ποίημα του Mario Luzi
: Νωρίς το καλοκαίρι)


Στα 88 της έφυγε η Μαρία- Νίκη Ζωρογιαννίδη στις 20.07.2009 (επέτειο της απόβασης του Αττίλα) που ήταν γνωστή στον χώρο των γραμμάτων και των τεχνών ως Μαργαρίτα Δαλμάτη.
Ιστορική φιγούρα η Μ. Δαλμάτη είχε προσφέρει ένα μεγάλο μέρος της νιότης της ως εθελόντρια νοσηλεύτρια του Ερυθρού Σταυρού κατά το  Β΄παγκόσμιο Πόλεμο.
Λογοτέχνις, ποιήτρια και μουσικός με ειδικότητα στο τσέμπαλο γεννήθηκε στη Χαλκίδα και  έκανε συστηματικές σπουδές στη Ρώμη,
όπου σπούδασε  Τσέμπαλο καί Παλιά Μουσική στη «Santa Cecilia» της Ρώμης, καθώς και Μουσική Παλαιογραφία στο Πανεπιστήμιο της Πάρμας.

Σπούδασε επίσης Φιλολογία και διορίστηκε καθηγήτρια της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο του Παλέρμο. Ήταν εξαίρετη ποιήτρια.
Δημοσίευσε  πολλές μεταφραστικές εργασίες σε ελληνικά και ιταλικά περιοδικά, ενώ εργάστηκε για τη διαφώτιση  της διεθνούς κοινής γνώμης όσον αφορά το Κυπριακό ζήτημα

διατελώντας  ειδική γραμματέας του Aρχιεπισκόπου Mακαρίου της Κύπρου
.
Τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Α΄ Ασκήσεως και το Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών (1972),
Η Μαργαρίτα Δαλμάτη ήταν επίτιμο μέλος του Συλλόγου Φίλων του Μότσαρτ και συνδέονταν φιλικά με τον Λώρη και την Ιντα Μαργαρίτη, ιδρυτές του Συλλόγου ΣΦΜ.
Συνέβαλλε στην
σύσταση του Αρχείου Νεοελληνικής Λογοτεχνίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
 


Το 1984 η Μαργαρίτα Δαλμάτη ίδρυσε τη «Σχολή Vignanelli Αθηνών» - την πρώτη σχολή Τσέμπαλου καί Παλιάς Μουσικής στην Ελλάδα - στό «Αθήναιον Ωδείο» του Διεθνούς Καλλιτεχνικού Κέντρου «Athenaeum», έδρα των Διεθνών Μουσικών Διαγωνισμών, καί της παραχωρήθηκε τό προνόμιο να παρουσιάζει τους μαθητές της στο Κρατικό Ωδείο της «Santa Cecilia» στη Ρώμη για τίς διπλωματικές τους εξετάσεις. Ως το 1988 οι σπουδές Τσέμπαλου δεν ήταν αναγνωρισμένες στην Ελλάδα  Η «Σχολή Βινιανέλλι Αθηνών» έχει δώσει πολλά διπλώματα, πάντα μπρός σε διεθνή κριτική επιτροπή· ή ίδια έχει λάβει μέρος, σα μέλος της κριτικής επιτροπής, σε διεθνείς διαγωνισμούς Τσέμπαλου στην Ευρώπη. Η Μ. Δαλμάτη είναι επίσης από τα γνωστά Ονόματα των Γραμμάτων έχει τιμηθεί με το "πρώτο κρατικό βραβείο ποίησης με το "βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών" για το σύνολο του λογοτεχνικού της έργου· με άλλα βραβεία ποίησης, καί στην Ιταλία με το Διεθνές Βραβείο «Citta di Monselice» το μόνο, ως το 1983, βραβείο στην Ευρώπη για λογοτεχνική μετάφραση. Για πέντε χρόνια ήταν Λέκτωρ των Νεοελληνικών στό Πανεπιστήμιο του Παλέρμου. Τρεις φορές υπότροφος του Ιταλικού Κράτους, από καιρό γνωρίζει στην Ιταλία την ποίηση της Ελλάδας καί της Κύπρου, καί στην Ελλάδα τη σύγχρονη Ιταλική ποίηση. Για τη συμβολή της στίς πνευματικές σχέσεις μεταξύ των δύο Χωρών, το Ιταλικό Κράτος την έχει τιμήσει  με το Μετάλλιο Πνευματικής Αξίας 12.1.1963  με το παράσημο του Ιππότη της Ιταλικής Δημοκρατίας (Cavaliere Ufficiale) 2.6.1972 καθώς καί με το παράσημο του Commendatore (Ταξιάρχη) της Ιταλικής Δημοκρατίας 2.6.1987. Μαθήτρια του μεγάλου "Ιταλού 'Οργανίστα Ferruccio Vignanelli, ή Μαργαρίτα Δαλμάτη σπούδασε Τσέμπαλο καί Παλιά Μουσική στη «Santa Cecilia» της Ρώμης, από όπου πήρε το δίπλωμα της με τα συγχαρητήρια του Υπουργού Παιδείας της Ιταλίας. Είχε σπουδάσει πιάνο με τον Αλεξ Τουρνάϊσσεν καί την Π. Φάρου, Βιολί με τον Αλφρέντο Πρεστρό, Τραγούδι με τον Κίμωνα Τριαντάφυλλου καί την Μιρέιγ Φλερύ στην Αθήνα, καί Μουσική Παλαιογραφία στη Σχολή της Κρεμάνας του Πανεπιστημίου της Πάρμας. Ακολούθησε πάντα το δάσκαλο της σε όλα τα διεθνή σεμινάρια μουσικής ερμηνείας όπου δίδαξε, στη Βενετία, τη Ραβέννα, καί τα τελευταία έξη χρόνια, ως τό 1982, στην Περούτζια. Εχει εμφανιστεί με ρεσιτάλ Τσέμπαλου, συναυλίες μουσικής δωματίου καί με Ορχήστρα, στην Ελλάδα σε διάφορες χώρες της Ευρώπης καί στην Κύπρο. "Εχει παίξει σε διεθνή φεστιβάλ μουσικής (Βενετία «Vacanze Musicali») καί σε ιστορικές αίθουσες συναυλιών της Ευρώπης με αυθεντικά όργανα πού της παραχωρήθηκαν από Μουσεία: στο Vleeshuis της Αμβέρσας, στις 6 Μαΐου 1980, με τό τσέμπαλο Johanes Daniel Dulken 17471 στη σειρά των συναυλιών της «Arcadia» των αφιερωμένων στην Opera Omnia του Frescobaldi, στίς 15 'Οκτωβρίου 1978 στη Ρώμη, στο Palazzo di Cancelleria, τό παλάτι του Καρδινάλιου Όττομπύνι, στην ίδια εκείνη αίθουσα όπου ο Domenico Scarlatti είχε συναγωνιστεί τον Haendel· στο San Miniato al Monte της Φλωρεντίας, στίς 30 Ιουνίου 1989, κ.α. Στήν Ελλάδα έχει παρουσιάσει τίς μεγάλες σχολές Τσέμπαλου με ρεσιτάλ αφιερωμένα τό καθένα σε ένα μόνο συνθέτη, με Τσέμπαλο Neupert με δερμάτινες ακίδες, μοντέλλο Cristofori, αρχίζοντας τα 1968 με τόν επίσημο εορτασμό για τα 300 χρόνια άπο τη γέννηση του Francois Couperin..Όλοι οι κριτικοί μουσικής έχουν ασχοληθεί μαζί της από τόν ημερήσιο Τύπο. Εκτός αυτών, είχε αφιερωθεί για να διαφώτισει την κοινή γνώμη του εξωτερικού επί του Κυπριακού ζητήματος. Επίσης είχε «οργώσει» επανειλημμένα την Ελλάδα και την Κύπρο, δίνοντας διαλέξεις και ομιλίες σε πολλά γνωστικά αντικείμενα. Ήταν μέλος της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών, της Εταιρείας Ευβοϊκών Σπουδών, της Ελληνικής Εταιρείας Μεταφραστών Λογοτεχνίας.`Eχει εκπροσωπήσει την Ελλάδα σε πολλά παγκόσμια ποιητικά Συνέδρια. Από το 1996 με δικά της έξοδα παρήγαγε το Περιοδικό Παλιάς Μουσικής και Ποίησης «Πλατεία Αμερικής», που περιείχε πολλά στοιχεία, αναφορές και γεφυρώσεις της παλιάς μουσικής με την σύγχρονη πραγματικότητα και τα ελληνικά μουσικά πράγματα. Επίσης είχε λάβει μέρος  συχνά σε διεθνείς Διαγωνισμούς τσέμπαλου ως μέλος των Κριτικών τους Επιτροπών. Για την πολύτιμη λογοτεχνική, μουσική και πατριωτική προσφορά της είχε τιμηθεί συνολικά με A' κρατικό βραβείο ποίησης, βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών, A' βραβείο "Φιλαδέλφειου" ποιητικού διαγωνισμού, A' βραβείο "Καλοκαιρίνειου" διαγωνισμού δραματικού έργου, βραβείο Κυπριακών Γραμμάτων, διεθνή βραβεία Monselice και «Circe Sabaudia».  Με τη συναυλία της εληνικής κοινότητας Μότσαρτ "Σύλλογος φίλων του Μότσαρτ" Mozartgemeinde (Μαργαρίτα Δαλμάτη, τσέμπαλο - Urs Ruttimann, φλάουτο) στίς 19 Φεβρουαρίου 1977, ή Μεγάλη Αίθουσα Τελετών του Εθνικού καί Καποδιστριακοΰ Πανεπιστημίου Αθηνών άνοιξε τίς πύλες της καί στη Μουσική. 
H Mαργαρίτα Δαλμάτη άφησε πνευματικούς κληρονόμους, τους μαθητές της. Άνθρωποι που την γνώρισαν απο κοντά και αφουγκράστηκαν  την πνευματική ομορφιά και ζεστασιά της, την κοινωνική  ετοιμότητά της.  Αυτοί γνωρίζουν.


         
ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΗ      ΕΡΓΟΓΡΑΦΙΑ
     (ΠΗΓΗ: ΕΘΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡEΙΑ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ, ΕΘΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ, ΒΙΒΛΙΟΝΕΤ) - ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

Βιογραφία

Αρχιεπίσκοπος Μακάριος Γ',
Εθνάρχης Κύπρου. Χαλκίδα, Καραγκούνη, 1958.
Ποίηση

Η γυναίκα του Λωτ. Αθήνα, Δίφρος, 1958.
Μελέτες

Κ. Π. Καβάφης : Μελέτη. Αθήνα, Εταιρία Ελληνικών Εκδόσεων, 1964.
Παιδικά

Τα πεφταστέρια κι άλλα παραμύθια. Αθήνα, Εστία, 1970.


Δοκίμιο

Η ηθική της λογοτεχνίας. Αθήνα, Εκδόσεις των Φίλων, 1973.
Μεταφράσεις

Mark Twain, Οι περιπέτειες του Τομ Σώγερ. Αθήνα, Ελληνόπουλος, 1952.

Α¨Συγκεντρωτική διαφόρων

Αύξα : Πεντακόσια χρόνια από την άλωση της Τραπεζούντας. Αθήνα, [χ.ἐ.], 1961.
«Dante Alighieri. Αυτοβιογραφία και πλαίσιο από τη Θεία Κωμωδία» Ταξίδια στη χώρα των κύκνων. Αθήνα, Μανούτιος, 1979. Θεατρικό σενάριο Aleksandr Sergeevich Pushkin , Βόρης Γκοντούνωφ. Αθήνα, [χ.ε.], 1962.

Οδηγός Μουσείου. Αθήνα, Εστία, 1964. Αφιερώματα
Για τον Ούγκο Φώσκολο

Τοπίο με καταχνιά. Αθήνα, Π. Παρασκευόπουλος, 1979.
Nelo Risi , Από τα ιερογλυφικά του Νελο Ρίζι. Αθήνα, [χ.ε], 1964.

Ποίηση. Αθήνα, Τυπ. Κοντού, 1971.

Άκτιον. Αθήνα, Ίκαρος, 1974.


Ο βασιλιάς, ο γελωτοποιός και το λιοντάρι. Αθήνα, [χ.ε.], 1979. Luigi Pirandello , Διηγήματα και νουβέλες. Αθήνα, Δίρφος, 1967.

Μοτέττα : και άλλα ποιήματα : e altre poesie υπό Μontale Eugenio1896-1981 Ιταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο Αθηνών



Ιταλοί Λυρικοί


Μια μέρα του καλοκαιριού. Αθήνα, Π. Παρασκευόπουλος, 1979. Mario Luzi , Γοτθικό τετράδιο και άλλα. Αθήνα, Σοκόλης, 2005.